เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง ฝนเริ่มตกตอนบ่ายสามโมงสิบห้านาที หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
ฝนเริ่มตกตอนบ่ายสามโมงสิบห้านาที ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง ฝนเริ่มตกตอนบ่ายสามโมงสิบห้านาที หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง ฝนเริ่มตกตอนบ่ายสามโมงสิบห้านาที หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ฝนเริ่มตกตอนบ่ายสามโมงสิบห้านาที มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่
แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ฝนเริ่มตกตอนบ่ายสามโมงสิบห้านาที มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่
ความเห็นท้ายตอน