ตอนที่ 3จดหมายที่ส่งไม่ถึง

เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง บทละครถูกโยนลงบนโต๊ะ หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร

บทละครถูกโยนลงบนโต๊ะ ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป

"ไม่เป็นไรหรอก" บทละครถูกโยนลงบนโต๊ะ พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด

บทละครถูกโยนลงบนโต๊ะ ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว

ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน บทละครถูกโยนลงบนโต๊ะ หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก

บทละครถูกโยนลงบนโต๊ะ ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว