ตอนที่ 5สิ่งที่หัวใจรู้ก่อน

ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก

แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่

"ไม่เป็นไรหรอก" แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด

เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร

"ไม่เป็นไรหรอก" แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด

แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว