ตอนที่ 4จดหมายที่ส่งไม่ถึง

เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร

แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว

แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป

แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่

เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังชัดเจนในความทรงจำ ทุกคำ ทุกสายตา และทุกจังหวะหัวใจที่เต้นผิดไปจากเดิม

แม่ส่งสติกเกอร์หมีร้องไห้มาในกลุ่มบริษัทของฉันตอนตีห้า ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป