ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
"ไม่เป็นไรหรอก" อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่
เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังชัดเจนในความทรงจำ ทุกคำ ทุกสายตา และทุกจังหวะหัวใจที่เต้นผิดไปจากเดิม
ความเห็นท้ายตอน