"ไม่เป็นไรหรอก" อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังชัดเจนในความทรงจำ ทุกคำ ทุกสายตา และทุกจังหวะหัวใจที่เต้นผิดไปจากเดิม
ความเห็นท้ายตอน