บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
"ไม่เป็นไรหรอก" ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด
แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่
ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป
ความเห็นท้ายตอน