ใบเตยเคาะประตูห้อง ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง ใบเตยเคาะประตูห้อง หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
ใบเตยเคาะประตูห้อง ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป
บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ใบเตยเคาะประตูห้อง เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังชัดเจนในความทรงจำ ทุกคำ ทุกสายตา และทุกจังหวะหัวใจที่เต้นผิดไปจากเดิม
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ใบเตยเคาะประตูห้อง หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
ความเห็นท้ายตอน