บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ใบเตยเคาะประตูห้อง เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง ใบเตยเคาะประตูห้อง หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง ใบเตยเคาะประตูห้อง หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ใบเตยเคาะประตูห้อง เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ใบเตยเคาะประตูห้อง มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่
ใบเตยเคาะประตูห้อง ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
ความเห็นท้ายตอน