รถไฟเที่ยวสุดท้ายออกจากสถานีตอนห้าทุ่มสี่สิบ ตู้ที่เจ็ดมีผู้โดยสารแค่สองคน
"ไปไหนครับ" ชายคนนั้นถาม เธอมองตั๋วในมือนานก่อนตอบ "ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ"
รถไฟเที่ยวสุดท้ายออกจากสถานีตอนห้าทุ่มสี่สิบ ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ รถไฟเที่ยวสุดท้ายออกจากสถานีตอนห้าทุ่มสี่สิบ เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน รถไฟเที่ยวสุดท้ายออกจากสถานีตอนห้าทุ่มสี่สิบ หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
ความเห็นท้ายตอน