ตอนที่ 7จดหมายที่ส่งไม่ถึง

แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่

บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง

ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก

บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง

ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว

เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังชัดเจนในความทรงจำ ทุกคำ ทุกสายตา และทุกจังหวะหัวใจที่เต้นผิดไปจากเดิม