"ไม่เป็นไรหรอก" ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด
ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่
บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
ประตูห้องสมุดถูกล็อกจากด้านใน ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป
ความเห็นท้ายตอน