ประกายไฟเล็ก ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ประกายไฟเล็ก หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ประกายไฟเล็ก มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่
เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังชัดเจนในความทรงจำ ทุกคำ ทุกสายตา และทุกจังหวะหัวใจที่เต้นผิดไปจากเดิม
"ไม่เป็นไรหรอก" ประกายไฟเล็ก พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด
"ไม่เป็นไรหรอก" ประกายไฟเล็ก พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด
ความเห็นท้ายตอน