ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังชัดเจนในความทรงจำ ทุกคำ ทุกสายตา และทุกจังหวะหัวใจที่เต้นผิดไปจากเดิม
บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังชัดเจนในความทรงจำ ทุกคำ ทุกสายตา และทุกจังหวะหัวใจที่เต้นผิดไปจากเดิม
ความเห็นท้ายตอน