อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ ปิดฝา แล้วล็อกกุญแจสองชั้น ห้าปีแห่งการต่อสู้จบลงด้วยเสียงคลิกเบา ๆ
เช้าวันรุ่งขึ้น กลิ่นขนมปังอบใหม่ลอยไปทั่วหมู่บ้านชายแดน ชาวบ้านมองร้านใหม่อย่างสงสัย ใครจะคิดว่าผู้กล้าจะนวดแป้งเป็น
กระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น ชายร่างสูงที่มีเขาสองข้างโผล่พ้นฮู้ดยืนอยู่หน้าประตู "ขอขนมปังหนึ่งก้อน... และขอคุยด้วยหน่อย"
อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน อาเรนวางดาบศักดิ์สิทธิ์ลงในตู้ไม้ หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
ความเห็นท้ายตอน