ทานตะวันสามดอก ห่อด้วยกระดาษสีน้ำตาล ผูกเชือกป่าน นั่นคือออร์เดอร์เดิมของทุกวันเสาร์
"วันนี้ลองเปลี่ยนเป็นดอกอื่นไหมคะ" เจ้าของร้านถาม และลูกค้าประจำก็ยิ้มเป็นครั้งแรก
ทานตะวันสามดอก ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ทานตะวันสามดอก เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ทานตะวันสามดอก หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
ความเห็นท้ายตอน