ตอนที่ 11รอยยิ้มของคนแปลกหน้า

ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป

ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก

"ไม่เป็นไรหรอก" ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด

บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง

ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป

บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง