ตอนที่ 1ก้าวที่สอง

ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว ไม่มีชื่อผู้ส่ง มีแค่ลายมือเรียบร้อยเขียนว่า 'ถึงคนที่นั่งข้างหน้าต่าง'

ฟ้าใสมองไปรอบห้อง ทุกคนดูยุ่งอยู่กับการบ้านที่ยังทำไม่เสร็จ ไม่มีใครดูเหมือนคนที่เพิ่งแอบวางจดหมายเลยสักคน

ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว

บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง

ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ซองจดหมายสีครีมวางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมอีกแล้ว หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก