ตอนที่ 9นัดที่ไม่ได้นัด

เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง ห้าโมงตรง หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร

ห้าโมงตรง ตัดสินใจแล้ว ต่อให้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร อย่างน้อยครั้งนี้ก็จะไม่หนีอีกต่อไป

บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ห้าโมงตรง เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง

แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ห้าโมงตรง มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่

"ไม่เป็นไรหรอก" ห้าโมงตรง พูดออกไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด

ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ห้าโมงตรง หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก