แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ไทม์จ้องกระดาษคำตอบที่มีเลขสามสีแดงตัวโตอยู่มุมขวาบน มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่
ไทม์จ้องกระดาษคำตอบที่มีเลขสามสีแดงตัวโตอยู่มุมขวาบน ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ปล่อยให้ลมเย็นพัดผ่านใบหน้า เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมากลายเป็นเพียงฉากหลังของความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัว
เสียงหัวเราะดังมาจากอีกฟากของห้อง ไทม์จ้องกระดาษคำตอบที่มีเลขสามสีแดงตัวโตอยู่มุมขวาบน หันไปมอง แล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าขำเรื่องอะไร
บางครั้งคำตอบก็ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เราพูด แต่อยู่ในสิ่งที่เราเลือกจะไม่พูด และ ไทม์จ้องกระดาษคำตอบที่มีเลขสามสีแดงตัวโตอยู่มุมขวาบน เพิ่งเข้าใจเรื่องนั้นในวันนี้เอง
ห้องเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ไทม์จ้องกระดาษคำตอบที่มีเลขสามสีแดงตัวโตอยู่มุมขวาบน หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ แล้ววางลงช้า ๆ ราวกับกลัวว่าความเงียบจะแตกออก
แสงแดดยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นสีทอง ไทม์จ้องกระดาษคำตอบที่มีเลขสามสีแดงตัวโตอยู่มุมขวาบน มองมันอยู่นานจนลืมไปว่ากำลังรออะไรอยู่
ความเห็นท้ายตอน